Księga Psalmów147

PSALM 147 (146–147)¹

Hymn dziękczynny ocalonego ludu

¹<Alleluja>².

Jak to dobrze jest grać naszemu Bogu,

jak miło jest nucić pieśń pochwalną.

²Pan buduje Jeruzalem,

gromadzi rozproszonych z Izraela³;

³On leczy złamanych na duchu

i przewiązuje ich rany.

⁴On liczbę gwiazd oznacza,

wszystkie je woła po imieniu⁴.

⁵Pan nasz jest wielki i zasobny w siły,

mądrość Jego jest niewypowiedziana.

⁶Pan dźwiga pokornych,

a poniża występnych aż do ziemi⁵.

⁷Śpiewajcie pieśń dziękczynną Panu,

grajcie Bogu naszemu na harfie.

⁸⁶ On niebo okrywa chmurami,

deszcz przygotowuje dla ziemi;

sprawia, że góry wypuszczają trawę

<i zioła, by ludziom służyły>;

⁹On daje pokarm bydłu,

pisklętom kruka to, o co wołają.

¹⁰Nie kocha się w sile rumaka;

nie ma też upodobania w goleniach męża.

¹¹Podobają się Panu ci, którzy się Go boją,

którzy wyczekują Jego łaski.

(Wlg: 147)

¹²Chwal, Jerozolimo, Pana,

chwal Boga twego, Syjonie!

¹³Umacnia bowiem zawory bram twoich

i błogosławi synom twoim w tobie⁷.

¹⁴Zapewnia pokój twoim granicom,

nasyca ciebie najczystszą pszenicą⁸.

¹⁵Na ziemię zsyła swoje orędzie,

mknie chyżo Jego słowo.

¹⁶On daje śnieg niby wełnę⁹,

a szron jak popiół rozsiewa.

¹⁷Ciska swój grad jak okruchy chleba;

od Jego mrozu ścinają się wody.

¹⁸Posyła słowo swoje i każe im tajać;

każe wiać swemu wiatrowi, a spływają wody.

¹⁹Obwieścił swoje słowa Jakubowi,

Izraelowi ustawy swe i wyroki.

²⁰Żadnemu narodowi tak nie uczynił,

o swoich wyrokach ich nie pouczył¹⁰.

Alleluja.