Księga Psalmów30

PSALM 30 (29)¹

Podzięka za wybawienie od śmierci

¹Psalm. Pieśń na uroczystość poświęcenia świątyni. Dawidowy.

²Wysławiam Ciebie, Panie, boś mnie wybawił

i nie uradowałeś wrogów moim kosztem.

³Panie, mój Boże,

do Ciebie wołałem, i Tyś mnie uzdrowił.

⁴Panie, dobyłeś mnie z Szeolu²,

przywróciłeś mnie do życia spośród schodzących do grobu.

⁵Śpiewajcie Panu psalm, wy, co Go miłujecie,

wychwalajcie Jego świętą pamiątkę!³

⁶Gniew Jego⁴ bowiem trwa tylko przez chwilę,

a Jego łaskawość – przez całe życie.

Płacz nadchodzi wieczorem,

a rankiem – okrzyki radości.

⁷A ja powiedziałem pewny siebie:

«Nigdy się nie zachwieję».

⁸Z łaski Twojej, Panie, uczyniłeś mnie niezdobytą górą,

a gdy ukryłeś swe oblicze⁵, ogarnęła mnie trwoga.

⁹Wołam do Ciebie, Panie,

błagam Boga mego o miłosierdzie:

¹⁰«Jaki będzie pożytek z krwi mojej,

z mojego zejścia do grobu?

Czyż proch Cię będzie wysławiał

albo rozgłaszał Twą wierność?⁶

¹¹Wysłuchaj, Panie, zmiłuj się nade mną;

bądź, Panie, dla mnie wspomożycielem!»

¹²Biadania moje zmieniłeś mi w taniec;

wór⁷ mi rozwiązałeś, opasałeś mnie radością,

¹³by moje serce, nie milknąc, psalm Tobie śpiewało.

Boże mój, Panie, będę Cię wysławiał na wieki.