1Polecam więc przede wszystkim, by prośby, modlitwy, wspólne błagania, dziękczynienia odprawiane były za wszystkich ludzi: 2za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne z całą pobożnością i godnością. 3Jest to bowiem dobre i miłe w oczach Zbawiciela naszego, Boga, 4który pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy1.
5Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek2, Chrystus Jezus, 6który wydał siebie samego na okup za wszystkich, jako świadectwo, w oznaczonym czasie3. 7Ze względu na nie ja zostałem ustanowiony głosicielem i apostołem – mówię prawdę, nie kłamię – nauczycielem pogan w wierze i prawdzie.
8Chcę więc, by mężczyźni modlili się na każdym miejscu, podnosząc ręce czyste, bez gniewu i sporów. 9Podobnie kobiety – skromnie przyodziane, niech się przyozdabiają ze wstydliwością i umiarem, nie przesadnie zaplatanymi włosami, nie złotem czy perłami, czy kosztownym strojem, 10lecz dobrymi uczynkami, co przystoi kobietom, które się przyznają do pobożności.
11Kobieta niechaj słucha nauk w cichości, z całym poddaniem. 12Nauczać zaś kobiecie nie pozwalam4 ani też przewodzić nad mężem, lecz [chcę, by] trwała w cichości. 13Albowiem Adam został pierwszy ukształtowany, potem – Ewa. 14I nie Adam został zwiedziony, lecz zwiedziona kobieta popadła w przestępstwo. 15Zbawiona zaś zostanie przez rodzenie dzieci; [będą zbawione wszystkie], jeśli wytrwają5 w wierze i miłości, i uświęceniu – z umiarem.