1Nauka to godna wiary: jeśli ktoś dąży do biskupstwa1, pragnie dobrego zadania. 2Biskup więc powinien być bez zarzutu, mąż jednej żony2, trzeźwy, rozsądny, przyzwoity, gościnny, sposobny do nauczania, 3nie przebierający miary w piciu wina, nieskłonny do bicia, ale opanowany, niekłótliwy, niechciwy na grosz, 4dobrze zarządzający własnym domem, z całą godnością trzymający [swoje] dzieci w uległości. 5Jeśli ktoś bowiem nie umie stanąć na czele własnego domu, jakżeż będzie się troszczył o Kościół Boży? 6Nie [może to być] świeżo ochrzczony, ażeby wbiwszy się w pychę, nie wpadł w diabelskie potępienie. 7Powinien też mieć dobre świadectwo ze strony tych, którzy są z zewnątrz3, ażeby się nie naraził na wzgardę i sidła diabelskie.
8Diakonami tak samo winni być ludzie godni, nieobłudni w mowie, nie nadużywający wina, niechciwi brudnego zysku, 9[lecz] utrzymujący tajemnicę wiary w czystym sumieniu. 10I oni niech będą najpierw poddawani próbie, i dopiero wtedy niech spełniają posługę, jeśli są bez zarzutu. 11Kobiety4 również – godne, nieskłonne do oczerniania, trzeźwe, wierne we wszystkim. 12Diakoni niech będą mężami jednej żony5, rządzący dobrze dziećmi i własnymi domami. 13Ci bowiem, skoro dobrze spełnili czynności diakońskie, zdobywają sobie zaszczytny stopień6 i wielką pewność w wierze, która jest w Chrystusie Jezusie.
14Piszę ci to wszystko, spodziewając się przybyć do ciebie możliwie szybko. 15Gdybym zaś się opóźniał, [piszę,] byś wiedział, jak należy postępować w domu Bożym, który jest Kościołem Boga żywego, filarem i podporą prawdy7. 16A bez wątpienia wielka jest tajemnica pobożności8.
Ten, który objawił się w ciele9,
usprawiedliwiony został w Duchu10,
ukazał się aniołom11,
ogłoszony został poganom,
znalazł wiarę w świecie,
wzięty został w chwale.