1[Ja] prezbiter1 –
do Wybranej Pani2 i do jej dzieci,
które miłuję w prawdzie3,
i nie tylko ja sam,
ale także wszyscy, którzy znają prawdę,
2[a miłuję] ze względu na prawdę,
jaka w nas trwa
i pozostanie z nami na wieki.
3Łaska, miłosierdzie i pokój Boga Ojca i Jezusa Chrystusa, Syna Ojca,
[niech] będą z nami w prawdzie i miłości!
4Ucieszyłem się bardzo,
że znalazłem wśród twych dzieci takie,
które postępują według prawdy,
zgodnie z przykazaniem,
jakie otrzymaliśmy od Ojca.
5A teraz proszę cię, Pani,
abyśmy się wzajemnie miłowali.
A pisząc to – nie głoszę nowego przykazania,
lecz to, które mieliśmy od początku.
6Miłość zaś polega na tym,
abyśmy postępowali według Jego przykazań.
Jest to przykazanie,
o jakim słyszeliście od początku,
że według niego macie postępować.
7Wielu bowiem pojawiło się na świecie zwodzicieli4, którzy nie uznają,
że Jezus Chrystus przyszedł w ciele ludzkim.
Taki jest zwodzicielem i antychrystem.
8Uważajcie na siebie, abyście nie utracili tego, co zdobyliście pracą,
lecz żebyście otrzymali pełną zapłatę.
9Każdy, kto wybiega zbytnio naprzód5,
a nie trwa w nauce Chrystusa,
ten nie ma Boga.
Kto trwa w nauce [Chrystusa],
ten ma i Ojca, i Syna.
10Jeśli ktoś przychodzi do was
i tej nauki nie przynosi,
nie przyjmujcie go do domu
i nie pozdrawiajcie go,
11albowiem kto go pozdrawia,
staje się współuczestnikiem jego złych czynów.
12Wiele mógłbym wam napisać,
ale nie chciałem używać karty i atramentu.
Lecz mam nadzieję, że do was przybędę i osobiście z wami porozmawiam,
aby radość nasza była pełna.
13Dzieci twej Wybranej Siostry6
ślą ci pozdrowienia.