1[Ja] prezbiter1 –
do umiłowanego Gajusa,
którego miłuję w prawdzie2.
2Umiłowany,
życzę ci wszelkiej pomyślności i zdrowia,
podobnie jak zaznaje pomyślności twoja dusza.
3Ucieszyłem się bardzo z przybycia braci,
którzy zaświadczyli o prawdzie twego [życia],
bo ty istotnie postępujesz zgodnie z prawdą.
4Nie znam większej radości nad tę,
kiedy słyszę,
że dzieci moje postępują zgodnie z prawdą.
5Ty, umiłowany, postępujesz w duchu wiary,
gdy pomagasz braciom,
a zwłaszcza przybywającym skądinąd3.
6Oni to zaświadczyli
o twej miłości wobec Kościoła;
dobrze uczynisz, zaopatrując ich na drogę,
zgodnie z wolą Boga.
7Przecież wyruszyli w drogę dla imienia Jego,
nie przyjmując niczego od pogan.
8Powinniśmy zatem gościć takich ludzi, aby wspólnie z nimi pracować dla prawdy.
9Napisałem kilka słów4 do wspólnoty,
lecz Diotrefes, który pragnie być pierwszym wśród nich, nie przyjmuje nas.
10Dlatego, gdy przybędę,
upomnę go za jego wystąpienia
i złośliwe wypowiedzi przeciwko nam.
A nadto, jakby mu jeszcze tego było za mało,
odmawia on udzielania gościny braciom,
a tym, którzy chcą to uczynić,
zabrania, a nawet wyklucza ich z Kościoła.
11Umiłowany, nie naśladuj zła, lecz dobro.
Ten, kto czyni dobrze, jest z Boga;
ten zaś, kto czyni źle, Boga nie widział5.
12O Demetriuszu wszyscy dobrze świadczą,
a nawet sama Prawda.
Takie samo świadectwo wydajemy i my,
a wiesz, że świadectwo nasze jest prawdziwe.
13Wiele mógłbym ci napisać,
ale nie chcę używać atramentu i pióra6.
14Mam bowiem nadzieję,
że zobaczę cię wkrótce
i wtedy osobiście porozmawiamy.
15Pokój niech będzie z tobą!
Przyjaciele ślą ci pozdrowienia.
Pozdrów imiennie każdego z przyjaciół.