Księga Izajasza26

Druga pieśń dziękczynna za zwycięstwo

¹W ów dzień śpiewać będą

tę pieśń w ziemi judzkiej:

«Miasto mamy potężne;

On jako środek ocalenia

umieścił mur i przedmurze.

²Otwórzcie bramy!

Niech wejdzie naród sprawiedliwy,

dochowujący wierności;

³jego charakter stateczny

Ty kształtujesz w pokoju,

w pokoju, bo Tobie zaufał.

⁴Złóżcie nadzieję w Panu na zawsze,

bo Pan jest wiekuistą skałą!

⁵Bo On poniżył przebywających na szczytach,

upokorzył miasto niedostępne,

upokorzył je aż do ziemi,

sprawił, że w proch runęło;

⁶podepczą je nogi, nogi biednych

i stopy ubogich».

Psalm eschatologiczny

⁷Ścieżka sprawiedliwego jest prosta,

Ty równasz prawą drogę sprawiedliwego.

⁸Także na ścieżce Twoich sądów,

o Panie, oczekujemy Ciebie;

imię Twoje i pamięć o Tobie

to pragnienie <naszej> duszy.

⁹Dusza moja pożąda Ciebie w nocy,

duch mój poszukuje Cię w mym wnętrzu,

bo gdy Twe sądy jawią się na ziemi,

mieszkańcy świata uczą się sprawiedliwości.

¹⁰Jeżeli okazać łaskę złoczyńcy,

nie nauczy się sprawiedliwości.

Nieprawość on czyni na ziemi prawych

i nie dostrzega majestatu Pana.

¹¹Panie, Twa ręka wzniesiona.

Oni jej nie dostrzegają. Niech ujrzą ku swemu zawstydzeniu

zazdrosną dbałość Twoją o lud;

ogień zaś zgotowany dla Twych wrogów niech ich pożre!

¹²Panie, użyczysz nam pokoju,

bo i wszystkie nasze czyny są Twoim dziełem!¹

¹³Panie, Boże nasz, inni panowie niż Ty nas opanowali,

ale my Ciebie tylko, Twoje imię wysławiamy.

¹⁴Umarli nie ożyją, nie zmartwychwstaną cienie²,

dlatego że Tyś ich skarał i unicestwił,

i zatarłeś wszelką o nich pamięć.

¹⁵Pomnożyłeś naród, o Panie, pomnożyłeś naród,

rozsławiłeś się,

rozszerzyłeś wszystkie granice kraju.

¹⁶Panie, w ucisku szukaliśmy Ciebie³,

słaliśmy modły półgłosem,

kiedy Ty chłostałeś.

¹⁷Jak brzemienna bliska chwili rodzenia

wije się, krzyczy w bólach porodu,

takimi staliśmy się przed Tobą, o Panie!

¹⁸Poczęliśmy, wiliśmy się z bólu, jakbyśmy mieli rodzić;

ducha zbawczego⁴ nie wydaliśmy ziemi

i nie przybyło mieszkańców na świecie.

¹⁹Ożyją Twoi umarli, zmartwychwstaną ich trupy,

obudzą się i krzykną z radości

spoczywający w prochu,

bo rosa Twoja jest rosą światłości,

a ziemia wyda cienie zmarłych⁵.

Proroctwo eschatologiczne

²⁰Idź, mój ludu, wejdź do swoich komnat

i zamknij drzwi za sobą!

Skryj się na małą chwilę,

aż gniew przeminie,

²¹bo oto Pan wychodzi ze swojego miejsca,

by karać niegodziwość mieszkańców ziemi,

a ziemia ukaże krew, którą nasiąkła,

i pomordowanych kryć dłużej nie będzie.