Księga Izajasza27

¹W ów dzień Pan ukarze swym mieczem, twardym, wielkim i mocnym,

Lewiatana, węża płochliwego,

Lewiatana, węża zwiniętego;

zabije też potwora morskiego¹.

Pieśń o winnicy Pańskiej²

²W ów dzień [powiedzą]:

Winnica [to] urocza! Śpiewajcie o niej!

³Ja, Pan, jestem jej stróżem;

podlewam ją co chwila,

by jej nic złego nie spotkało,

strzegę jej w dzień i w nocy.

⁴Nie czuję gniewu³.

Niech Mi ktoś posieje ciernie i głogi,

wypowiem mu wojnę,

spalę je wszystkie razem!

⁵Albo raczej niech się trzyma mojej opieki

i zawrze pokój ze Mną,

pokój ze Mną niech zawrze!

Łaska dla Jakuba, kara dla ciemięzcy

⁶W przyszłości Jakub zapuści korzenie,

Izrael rozkwitnie i rozrośnie się,

i napełni powierzchnię ziemi owocami.

⁷Czy uderzył On w niego tak, jak w jego katów?

Czy zabił, jak pozabijał jego zabójców?⁴

⁸Wygnaniem, zsyłką wziął odwet na mieście⁵;

przepędził je swoim gwałtownym podmuchem,

jakby w dzień wschodniego wiatru⁶.

⁹Toteż wina Jakuba przez to będzie zmazana;

i ten będzie cały owoc usunięcia jego grzechu:

wszystkie kamienie ołtarza przeznaczy on na

pokruszenie jak kamienie wapienne.

Nie będą stać już aszery ani stele słoneczne⁷,

¹⁰ponieważ warowne miasto⁸ stanie się pustkowiem,

siedzibą wyludnioną i jak pustynia opustoszałą.

Tam pasać się będzie stado cieląt,

tam kłaść się i skubać jego gałązki.

¹¹Gdy jego gałęzie uschną, zostaną odłamane;

przyjdą kobiety i spalą je.

Bo jest to naród nierozumny.

Dlatego nie zmiłuje się nad nim jego Stwórca

ani mu Stworzyciel jego nie okaże litości.

Proroctwo

¹²Stanie się w ów dzień, że Pan

wymłóci kłosy – od Rzeki

aż do Potoku Egipskiego;

i wy, synowie Izraela, wszyscy co do jednego

zostaniecie zebrani.

¹³W ów dzień zagrają na wielkiej trąbie⁹,

i wtedy przyjdą zagubieni w kraju Asyrii

i rozproszeni po kraju egipskim,

i uwielbią Pana

na świętej górze, w Jeruzalem.