Księga Hioba8

Pierwsza mowa Bildada:

Potęga Boża w służbie sprawiedliwości

Kara nasuwa myśl o grzechu jako o przyczynie

¹Wówczas zabrał głos Bildad z Szuach i rzekł:

²«Jak długo chcesz mówić w ten sposób?

Twe słowa gwałtowne jak wicher.

³Czyż Bóg nagina prawo,

Wszechmocny zmienia sprawiedliwość?

⁴A jeśli twe dzieci zgrzeszyły,

i wydał On je w moc ich grzechu?

Upokórz się, a zyskasz szczęście

⁵Jeśli do Boga się zwrócisz,

i błagać będziesz Wszechmocnego,

⁶jeśli jesteś czysty, niewinny,

to On zaraz czuwać będzie nad tobą,

uczciwy twój dom odbuduje¹.

⁷I choć był skromny u ciebie początek,

to koniec będzie wspaniały.

Tak uczą starsi

⁸Pytaj dawnych pokoleń,

zważ na doświadczenie ich przodków.

⁹My, wczorajsi, znamy niewiele,

bo dni nasze jak cienie na ziemi.

¹⁰Czyż oni cię nie pouczą, mówiąc do ciebie,

a słowa ich czyż z serc ich nie wypłyną?

¹¹Czyż rośnie papirus bez błota,

czy się krzewi sitowie bez wody?

¹²Jeszcze świeże, niezdatne do ścięcia,

wcześniej niż zieleń usycha.

¹³Takie są drogi² niepomnych na Boga,

a niegodnego nadzieja przepadnie.

¹⁴Ostoja takiego – to babie lato³,

a jego ufność jak nić pajęczyny.

¹⁵Kto się na niej oprze, ten nie ustoi,

chwyci się jej, a nie ma oparcia.

¹⁶On⁴ wprawdzie w słońcu soczysty,

jego gałąź wyrasta nad ogród,

¹⁷korzenie ma splecione,

pośród kamieni on żyje⁵.

¹⁸Gdy utniesz go z jego podłoża,

ono zaprzeczy: Nie widziałem ciebie.

¹⁹Oto jest radość z jego drogi.

A z pyłu inni wyrosną.

Nawróć się!

²⁰⁶ Oto Bóg nie odrzuci prawego,

ani nie wzmocni ręki złoczyńcy.

²¹Jeszcze napełni śmiechem twe usta,

a twoje wargi okrzykiem wesela.

²²Wrogowie okryją się wstydem,

przepadną namioty występnych».