Księga Hioba9

Odpowiedź Hioba: Bóg panem absolutnym

Wszechpotężny Bóg

¹Wówczas zabrał głos Hiob i rzekł:

²«Istotnie. Ja wiem, że tak jest.

Jak człowiek może być przed Bogiem prawy?

³Gdyby się ktoś z Nim prawował,

nie odpowie raz jeden na tysiąc.

⁴¹ Umysłem mądry, a potężny mocą.

Któż Mu się sprzeciwi, a ocaleje?

⁵Przesunie On góry, choć one nie wiedzą,

kto je wywraca w swym gniewie.

⁶On ziemię porusza w posadach,

tak iż się trzęsą jej filary.

⁷Słońcu daje rozkaz, a ono nie wschodzi,

na gwiazdy pieczęć nakłada.

Trudno z Nim wojować

⁸On sam rozciąga niebiosa,

kroczy po morskich głębinach;

⁹On stworzył Niedźwiedzicę, Oriona,

Plejady i Strefy Południa².

¹⁰On czyni cuda niezbadane,

nikt nie zliczy Jego dziwów.

¹¹Oto przechodzi, ale Go nie widzę,

mija, ale Go nie dostrzegam.

¹²Porywa – któż Mu zabroni?

Kto Mu powie: Co czynisz?

¹³Bóg gniewu swego nie cofa,

ugięli się przed Nim pomocnicy Rahaba³.

Niewinny musi ulec

¹⁴Jakże ja zdołam z Nim mówić?

[Jakich] dobiorę słów wobec Niego?

¹⁵Choć słuszność mam, nie odpowiem,

a przecież błagać będę o litość.

¹⁶Jeśli zawołam, czy mi odpowie?

Nie mam pewności, czy głos mój słyszy.

¹⁷On, który w burzy na mnie naciera,

bez przyczyny mnoży moje rany.

¹⁸Nawet odetchnąć mi nie da,

tak mnie napełni goryczą.

¹⁹O siłę chodzi? To mocarz.

O sąd? To kto mnie pozwie?

²⁰Choć jestem prawy, usta mnie potępią,

chociaż bez skazy – winnym mnie uznają.

²¹Czy jestem bez skazy? Nie znam sam siebie,

odrzucam swe życie.

Równy los wszystkich

²²Na jedno wychodzi, więc rzekłem:

Prawego z występnym On zniszczy⁴.

²³Gdy nagła plaga zabija,

z klęski niewinnych On szydzi.

²⁴Ziemia wydana w ręce grzesznika,

jej sędziom zakrywa On oblicza⁵.

Jeśli nie On – to kto właściwie?

Bez celu płyną dni

²⁵Szybsze me dni niźli biegacz,

uciekają, nie zaznawszy szczęścia,

²⁶mkną jak łodzie z sitowia,

jak orzeł, co spada na żer.

²⁷Gdy powiem: Zapomnę o męce,

odmienię, rozjaśnię oblicze –

²⁸drżę na myśl o cierpieniu,

wiem, że od winy mnie nie uwolnisz.

Szeol czeka

²⁹⁶ Jeśli jestem grzesznikiem,

po cóż na próżno się trudzę?

³⁰Choćbym się w śniegu wykąpał,

a ługiem umył swe ręce,

³¹umieścisz mnie tam, na dole⁷.

Brzydzić się będą mną szaty.

Nie ma obrońcy u Boga

³²Bo On nie człowiek, by Mu odpowiedzieć:

Razem się udajmy do sądu!

³³Czy jest między nami rozjemca,

co rękę położy na obu?

³⁴Niech zdejmie ze mnie swą rózgę

i strachem mnie nie napełnia,

³⁵bym mówić zdołał bez lęku.

Skoro tak nie jest, zostaję sam z sobą⁸.