Księga Psalmów22

PSALM 22 (21)¹

Męka Mesjasza i jej owoce

¹Kierownikowi chóru. Na modłę pieśni: «Łania o świcie». Psalm. Dawidowy.

²Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?

Daleko od mego Wybawcy słowa mego jęku.

³Boże mój, wołam w ciągu dnia, a nie odpowiadasz,

i nocą, a nie zaznaję pokoju.

⁴A przecież Ty mieszkasz w świątyni,

Chwało Izraela!²

⁵Tobie zaufali nasi przodkowie,

zaufali, i Tyś ich uwolnił³;

⁶do Ciebie wołali i zostali wybawieni,

Tobie ufali i nie doznali wstydu.

⁷Ja zaś jestem robak⁴, a nie człowiek,

pośmiewisko ludzkie i wzgardzony przez lud.

⁸Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą,

rozwierają wargi, potrząsają głową:

⁹«Zaufał Panu, niechże go wyzwoli,

niechże go wyrwie, jeśli go miłuje»⁵.

¹⁰Ty mnie zaiste wydobyłeś z matczynego łona;

Ty mnie czyniłeś bezpiecznym u piersi mej matki.

¹¹Tobie mnie poruczono przed urodzeniem⁶,

Ty jesteś moim Bogiem od łona mojej matki.

¹²Nie stój z dala ode mnie, bo klęska jest blisko,

a nie ma wspomożyciela.

¹³Otacza mnie mnóstwo cielców,

osaczają mnie byki Baszanu.

¹⁴Rozwierają przeciwko mnie swoje paszcze,

jak lew drapieżny i ryczący⁷.

¹⁵Jak woda się rozpływam

i rozłączają się wszystkie moje kości;

jak wosk się staje moje serce,

we wnętrzu moim topnieje⁸.

¹⁶Moje gardło suche jak skorupa,

język mój przywiera do podniebienia,

kładziesz mnie w prochu śmierci.

¹⁷Bo psy mnie opadają,

osacza mnie zgraja złoczyńców.

⁹ Przebili ręce i nogi moje,

¹⁸policzyć mogę wszystkie moje kości.

A oni się wpatrują, sycą mym widokiem;

¹⁹moje szaty dzielą między siebie

i losy rzucają o moją suknię.

²⁰Ty zaś, o Panie, nie stój z daleka;

Mocy moja, śpiesz mi na ratunek!

²¹Ocal od miecza moje życie,

z psich pazurów wyrwij moje jedyne dobro,

²²wybaw mnie od lwiej paszczęki

i od rogów bawolich – wysłuchaj mnie!¹⁰

²³Będę głosił imię Twoje swym braciom

i chwalić Cię będę pośród zgromadzenia:

²⁴«Chwalcie Pana, wy, co się Go boicie,

sławcie Go, całe potomstwo Jakuba;

bójcie się Go, całe potomstwo Izraela!

²⁵Bo On nie wzgardził ani się nie brzydził nędzą biedaka,

ani nie ukrył przed nim swojego oblicza

i wysłuchał go, kiedy ten zawołał do Niego».

²⁶Dzięki Tobie moja pieśń pochwalna płynie w wielkim zgromadzeniu.

Śluby me wypełnię wobec bojących się Jego¹¹.

²⁷Ubodzy¹² będą jedli do syta,

chwalić będą Pana ci, którzy Go szukają.

«Niech serca ich żyją na wieki»¹³.

²⁸¹⁴ Przypomną sobie i wrócą

do Pana wszystkie krańce ziemi;

i oddadzą Mu pokłon

wszystkie szczepy pogańskie,

²⁹bo władza królewska należy do Pana

i On panuje nad narodami.

³⁰¹⁵ Tylko Jemu oddadzą pokłon wszyscy, co śpią w ziemi,

przed Nim zegną się wszyscy, którzy w proch zstępują.

A moja dusza będzie żyła dla Niego,

³¹potomstwo moje Jemu będzie służyć,

opowie o Panu pokoleniu ³²przyszłemu,

i sprawiedliwość Jego ogłoszą ludowi, który się narodzi:

«Pan to uczynił».