Księga Psalmów 23 — Biblia Tysiąclecia, wyd. V

PSALM 23 (22)¹

Bóg pasterzem i gościnnym gospodarzem

¹Psalm. Dawidowy.

Pan jest moim pasterzem², nie brak mi niczego.

²Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.

Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć,

³przywraca mi życie.

Prowadzi mnie po właściwych ścieżkach

przez wzgląd na swoje imię.

⁴Chociażbym chodził ciemną doliną,

zła się nie ulęknę,

bo Ty jesteś ze mną.

Twój kij i Twoja laska³

dodają mi otuchy.

⁵Stół dla mnie zastawiasz

wobec mych przeciwników;

namaszczasz mi głowę olejkiem;

mój kielich jest przeobfity⁴.

⁶Tak, dobroć i łaska pójdą w ślad za mną

przez wszystkie dni mego życia

i zamieszkam w domu Pańskim

na długie dni.

1.Ps 23Psalm ufności, zawierający wyznania autora, pełne oddania względem Boga.
2.23,1Por. 80[79],2. Na całym starożytnym Wschodzie uważano króla za pasterza swego narodu, co ST stosuje także do Boga (np. 79[78],13; 95[94],7; 100[99],3; Iz 40,11).
3.23,4Zwykłe wyposażenie pasterza palestyńskiego, tutaj symbole zbawczego zwierzchnictwa Bożego.
4.23,5Pełna dobroci opieka, przedstawiona symbolicznie jako uczta wydana przez Boga dla sprawiedliwych; por. zapowiedź Chrystusa w Łk 22,30 oraz Ap 2,7; 3,20.