Mądrość Syracha45

Mojżesz

¹Wywiódł z niego¹ człowieka miłosiernego,

który w oczach wszystkich znalazł łaskę,

umiłowanego przez Boga i ludzi,

Mojżesza, którego pamięć niech będzie błogosławiona!

²W chwale uczynił go podobnym do świętych

i wielkim przez to, że był postrachem nieprzyjaciół.

³Na jego słowa kładł kres² cudownym znakom

i wsławił go wobec królów;

dał mu przykazania dla jego narodu

i ukazał mu rąbek swej chwały³.

⁴Uświęcił go z powodu wierności i łagodności

oraz wybrał spomiędzy wszystkich żyjących.

⁵Pozwolił mu usłyszeć swój głos,

wprowadził go w ciemną chmurę

i twarzą w twarz⁴ dał mu przykazania,

prawo życia i wiedzy,

aby Jakuba nauczyć przymierza

i rozporządzeń swoich – Izraela.

Aaron

⁶Wywyższył też Aarona, który w świętości był do niego podobny,

jego brata, z pokolenia Lewiego⁵.

⁷⁶ Zawarł z nim wieczne przymierze

i dał mu kapłaństwo między ludem –

uszczęśliwił go wspaniałym strojem

i okrył go szatą chwalebną;

⁸przyodział go w doskonałą wspaniałość

i umocnił przez oznaki władzy:

spodnie, tunikę długą do stóp i efod.

⁹Otoczył go jabłkami granatu

i licznymi dokoła złotymi dzwoneczkami,

by wydawały głos za każdym jego krokiem,

a dźwięk ich był słyszany w świątyni

dla przypomnienia synom Jego ludu.

¹⁰[Obdarzył go] szatą świętą ze złota, purpury fioletowej

i czerwonej, dziełem hafciarza,

pektorałem rozstrzygnięć, dla ujawniania prawdy,

utkanym ze szkarłatu, dziełem artysty,

¹¹[ozdobionym] drogimi kamieniami, rżniętymi na sposób pieczęci,

w oprawie złotej, dziełem snycerza,

z napisem wyrytym na pamiątkę

według liczby pokoleń Izraela;

¹²wieńcem złotym na tiarze

i blachą z wyrzeźbioną pieczęcią poświęcenia⁷.

Zaszczytna to oznaka czci, mocna robota,

jako ozdoba – pożądanie oczu.

¹³Nigdy przed nim nie było czegoś tak pięknego,

i nigdy cudzoziemiec tak się nie ubierze,

tylko jego synowie

i potomkowie jego, po wszystkie czasy.

¹⁴Jego ofiary całopalne były składane

nieustannie, dwa razy dziennie.

¹⁵Mojżesz wprowadził go w czynności kapłańskie⁸

i namaścił go olejem świętym:

to stało się dla niego wiecznym przymierzem,

i dla jego potomstwa, jak długo trwać będą niebiosa,

aby sprawować kult i zarazem być kapłanem

oraz błogosławić lud imieniem [Boga].

¹⁶Wybrał go ze wszystkich żyjących,

aby składał ofiarę Panu⁹,

kadzidło i miłą woń na pamiątkę,

by dokonywał za lud swój przebłagania.

¹⁷Dał mu przez swe nakazy

władzę nad przepisami sądowymi¹⁰,

aby pouczał Jakuba o świadectwach

i oświecał Izraela w Bożym Prawie.

¹⁸¹¹ Niepowołani stanęli przeciwko niemu

i zazdrościli mu na pustyni,

mężowie z otoczenia Datana i Abirama,

i zgraja Koracha, w gniewie i złości.

¹⁹Pan ujrzał i to Mu się nie spodobało,

zostali więc wytraceni w gniewnej zapalczywości;

przedziwnie sprawił,

że pochłonął ich płomień Jego ognia.

²⁰A chwałę Aarona powiększył

i dał mu dziedzictwo,

przydzielił mu ofiarę z pierwocin,

ubogim zapewnił chleb w obfitości¹².

²¹Bo przecież spożywają oni ofiary składane Panu,

które dał jemu i jego potomstwu.

²²Ale nie otrzymał dziedzictwa w ziemi ludu

i między nim nie ma on działu,

albowiem On sam jest działem jego i dziedzictwem¹³.

Pinchas

²³Pinchas¹⁴, syn Eleazara, trzeci w rzędzie sławnych

przez to, że gorliwość okazał w bojaźni Pańskiej

i gdy lud się zbuntował, twardo się przeciwstawił

dzięki szlachetnej odwadze swej duszy

i uzyskał przebaczenie dla Izraela.

²⁴Dlatego [Pan] zawarł z nim przymierze pokoju

i uczynił go zwierzchnikiem przybytku oraz swego ludu,

zapewniając jemu i jego potomstwu

godność kapłańską na wieki.

²⁵[Zawarł] też przymierze z Dawidem,

synem Jessego, z pokolenia Judy,

ale tylko co do dziedziczenia królestwa przez jednego syna,

z Aaronem zaś co do dziedziczenia przez całe potomstwo.

²⁶Niech [Pan] da mądrość waszym sercom,

abyście sądzili lud Jego w sprawiedliwości,

żeby nie zniknęły ich dobra –

i [niech] ich sławę [przeniesie] na ich pokolenia!¹⁵