Księga Mądrości10

MĄDROŚĆ W DZIEJACH

Przykłady z życia patriarchów

¹To ona Prarodzica¹ świata

ustrzegła, gdy sam jeden został stworzony,

i wyzwoliła go z jego własnego upadku,

²dała mu też moc opanowania wszystkiego.

³A gdy od niej odpadł Niegodziwiec² w swym gniewie,

w bratobójczym szale zgubił sam siebie.

⁴Zatopioną z jego winy ziemię znowu ocaliła Mądrość,

na lichym drewnie sterując Sprawiedliwym³.

⁵Gdy przyszło pomieszanie narodów za przewrotną zmowę⁴,

ona uznała Sprawiedliwego⁵, ustrzegła go nieskalanym przed Bogiem

i zachowała go silniejszym niż jego litość dla dziecka.

⁶Ona wybawiła Sprawiedliwego⁶,

gdy przyszła zatrata na bezbożnych,

a on zbiegł przed ogniem na Pięć Miast spadającym.

⁷Jeszcze jako świadectwo ich przewrotności:

pozostało dymiące pustkowie,

rośliny owocujące o niezwykłej porze

i sterczący słup soli, pomnik duszy, co nie dowierzała⁷.

⁸Gdy bowiem zboczyli z drogi Mądrości,

nie tylko tę szkodę ponieśli, że nie poznali, co dobre,

ale jeszcze zostawili żywym pamiątkę swej głupoty,

by nawet nie mogło pozostać w ukryciu to, w czym pobłądzili.

⁹Lecz Mądrość wybawiła swych czcicieli z utrapień.

¹⁰Ona Sprawiedliwego⁸, co zbiegł przed gniewem brata,

po ścieżkach prostych powiodła;

ukazała mu Boże królestwo

i dała znajomość [rzeczy] świętych⁹.

W mozołach mu poszczęściła

i pomnożyła owoc jego trudów.

¹¹Była przy nim pośród zachłannych jego gnębicieli

i obdarzyła go bogactwami.

¹²Ustrzegła go przed wrogami,

uchroniła przed gotującymi zasadzki.

Rozstrzygnęła na jego korzyść ciężkie zmaganie¹⁰,

by wiedział, że pobożność możniejsza jest niż wszystko.

¹³Nie opuściła Sprawiedliwego¹¹, gdy go zaprzedano,

ale go wybawiła od grzechu.

¹⁴Zeszła z nim razem do lochu

i nie opuściła go w więzach,

aż mu przyniosła berło królestwa

i władzę nad jego ciemięzcami.

Dowiodła, że kłamią jego oskarżyciele,

a jemu dała sławę na wieki.

Mądrość wyzwala Izraela z niewoli egipskiej

¹⁵Ona lud święty, plemię nieskalane¹²,

wyrwała spośród narodu ciemięzców.

¹⁶Wstąpiła w duszę Sługi Pańskiego¹³,

w znakach i cudach groźnym władcom się przeciwstawiła.

¹⁷Oddała świętym zapłatę za ich trudy,

powiodła ich drogą cudowną

i stała się dla nich za dnia osłoną,

a światłem gwiazd wśród nocy¹⁴.

¹⁸Przeprawiła ich przez Morze Czerwone,

przeprowadziła przez wody mnogie,

¹⁹a wrogów ich potopiła

i wyrzuciła z głębin otchłani.

²⁰Wzięli więc sprawiedliwi łupy z bezbożnych

i opiewali, Panie, święte imię Twoje,

i sławili zgodnie zwycięską Twą rękę.

²¹Mądrość bowiem otworzyła usta niemych

i pozwoliła mówić wyraźnie językom niewprawnych¹⁵.